Yok' Saydım Yaşanılanları!...

mezara defnedilmiş kefensiz kaç umut yeni umutlar doğurur?..
ve kaç batmaya yeminli bir güneş kaç ışık?
ve kirlenmiş ellerin bedenlerde bıraktığı izleri?...
kaç su yıkayabilir?
defalarca içimde öldürdüğüm seni...
şimdi daha kaç kişi öldürecek kimbilir?

rahatlığın sefasında savurduğun bedenini...
kimbilir hangi cehennemin hangi kuytusunda yıkayabileceksin?
ve gülüşlerinin sahteliğin de geçirmeye alıştığın her saatini....
kimbilir daha kimlere bahşedeceksin!....

sen boşver beni...
önce kendini ara içinde kaybettiğin kendini....
kimbilir hangi lekeli bedende unuttun güzel olan sözlerini.....
kimbilir kimlere sattın mavi düşlerini...
ve hayat!...
kimbilir kaç hayatta kaç başka sen oldun..
ve kimleri kandırdın?
herzaman yaptığın gibi...


kimbilir kaç sevdada kimlik değiştirdin?...
kimbilir kaç sahte mutluluk adına ellerini kimler de kirlettin?
kimbilir kaç bedende temizlenmemiş bedenini yıkadığını zannettin....
ve kimbilir daha kaç kişide kendi sahteliğine gömüleceksin?
hiç düşündün mü o yalan sevişlerin neler alıp gittiğini senden?
sen boşver beni!..
hiç düşündün mü basitleştirdiğin kelimelerin anlamlarını? her 'seni seviyorum'derken
ve sonra kimleri suçladığını düşündünmü? yalan dünyanın yalan-cı parçası asıl senken?..

şimdi ben bu yalan dünyandan çıktım say!...ki çıkalı çok oldu...
sen boşver benim yalanımı!...
sen önce kendi yalanlarını otur bir say!...
ve hatırla bakalım!...
kimbilir kimler de unuttuğun insanlığını!...
hangi evin hangi odasında?
hangi şehrin hangi sokağında...
hayat insanlığından bu kadar şey götürmüş olmamalı..
ya da sen kaç paraya sattın beyazlarını?


şimdi bırak sen beni kafanda yargılayıp asmaları!..
inan ben senden fazla düşündüm..seni ve beni!...
senin sahte gülüşlere ayrıdığın zamanlarını....
sen bir kez düşündünmü 'yalan' dediğin beni?
ve sen gülerken kaç kez kendimi öldürdüğümü...
bırak artık aynaları kandırmayı!..
kaç benden,herkesten, herşeyden!..
ama unutma kaçamadığın vicdanını
sen kucaklarken yeni aşkları.....
kaç aşk öldürdüm içimde ben!...
benim yalanım bu kadar ekşitici olmamalı...
ne dersin?
hadi maziye gidelim!...
bak bakalım kim akıtmış yürekten gözyaşlarını?
ve kim dudağına mühürlemiş hakedilmeyen duaları?


şimdi yalan dünyan sana kalsın!....
yok say beni ve yalanlarımı!..
herşeyi sayacağın gibi...
gittim say!..bittim say!...
unut herşeyi yine yap senin için en kolay olanı...
ve öldür bana dair ne kaldıysa sende
bir an bile tereddüt etme!..
ben çoktan öldürdüm içimde can cekişen 'sen' parçalarımı!...


şimdi bütün siyahlarına bürün gene!...
çık dışarı kandır kandırabildiğin kadar insanları!..
kaç bakalım kendinden kuruttuğun vicdanından!...
gün gelince anlayacaksın!...
yalan dünyanda kaybettiğin umutlarını....
ve asıl olan duyguları....
gün gelip arayacaksın!...
yerlere fırlatıp çiğnediğin mavi uçurtmanı...


ama boşver!...
anlamazsın sen anlayamazsın bu satırları...
anlasaydın gitmezdin benden!..
anlasaydın gitmezdim senden!...
şimdi benim ilk kez yaptığım bir şeyi
seninse çok alışkın olduğun bir şeyi yapıyorum!...
'YOK' sayıyorum yaşanılanları!...

ama unutma helal değil sana hakkım
gurursuzla suçlanırken,aslında sırf seni kaybetmemek için yaptığımı,
daha kaç keç anlamadan yargılayacaksın senli duygularımı...
Hiç sordunmu, nedir senden istediğim,neden senden kopamayışım
soramazsın,haksızlığını bana yüklemek en güzel yaptığın işin
koy elini vicdanına,seni yaralayacak ne yapmışım sana.
AMA unuttum sende vicdanda yoktu,vermişsin vicdanını sahte olan insanlara

Gelme artık istemiyorum seni görmek,sen en iyi bildiğin,
doğrularınla devam et.


'BİTMEZ' Dediğim Bir 'SON' muş Bizimkisi!...