Bu Blogda Ara

15 Nisan 2010 Perşembe

Ben çocukken qerçektim. KabLoLarım yoktu. Ne sevmek kaLp qöndermekti ne de seviyorumLar 3 harfti. Ben çocukken qüLdüqümde kahkaha atardım. Zoraki qüLümsemeLerden uzak ne msnde titreşim ne qeLişi qüzeL P harfiydi diL çıkarmaLar. Masumduk uzaktık mesafeye ve sıcaktık. Cam kadar soquk oLunan zamanLara yıLLarca uzak, dönerim ben sana riyakarLıqından bihaberdik.

Ben çocukken qerçektim. AqLadıqımda,qüLdüqümde... Çocuk bu der qeçerdik birbirimize her birimiz birbirimizden çocuktuk ama qerçektik. Çocukça oyunLar oynar kimi zaman büyük oLmanın hayaLini kurardık. Benim bir evim oLacaktı benim qüzeL bir karım derdi bir diqeri de. Kırmızı arabam oLacak diye tutturan hayLaz arkadaşLar da ayrı teLden hayaL kurardı.

Ben çocukken qerçektim. Büyüme hayaLLeri kurardık. Büyürken ve büyüdükçe ne yaLanLar ne sahtekaRLıkLar sırtıma binecekmiş bunLarı biLmeden sade ve masum hayaLLer kurardık. Gerçektim ve qerekçeLerim vardı hayata dair. BöyLe oLacak büyüyünce şöyLe oLacaktı çünkü okuL bitince. Her birimizin qerekçeLeri vardı. ÇocukLuktan sıkıLırken büyük oLmanın hayaLiyLe... YarınLara hep qerekçeyLe bakardı. Çünkü öyLe "qerekirdi". Adam yerine konmaz bi hayLi sevimLi kerataLardık.

Biz çocukken qerçektik. GüLdüm mü dünya yansın arkadaş kar etmez, aqLadım mı ki o benim en deqerLi oyuncaqımda dünyaLarı verseLer susmazdım. Hanqimizi daha çok seviyorsun kandırmaLarında hem anne yanLısı hem baba tarafındaydık. Yani en azından bir taraf diqer tarafa hak qeçirmesin.

Ben çocukken qerçektim. Sınıftaki qüzeL kıza "sevimLi"den ziyade iLtifat edemeyecek kadar hep o dünyaLarın insanı... Yavrum benim Lüqatının açLıqından habersiz daha masum daha hayaLperesttim. Her mahaLLede oLurdu bence o kızLardan çünkü henüz başka mahaLLeLer başka muhitLer qörecek kadar büyüyememiştim.

Ben çocukken qerçektim. ÖyLesine qerçektim ki düşerdim inanmazsınız. Ama şimdiki qibi boşLuqa düşme... YaLnızLık yahut... Düşene bir tekme kimi zaman... BisikLetten düşmüştüm bir qün hiç unutmam hatta. Ne istemişti ki benden. Canımı yakınca ne qeçmişti eLine. Bi süre küstüm ona binmedim. Sonra kıyamadım. Çünkü küsLüqüm uzun sürmezdi. Neden mi? E çocuktum ötesi mi var?

Ben çocukken dayım bana yakındı. Hem de öyLesine ki... Beni çocuk daha bu deyip renksiz yaLanLarLa kandırdıqını farkedemeyecek kadar... Kuzenimi özLedim bak böyLe deyince. Ben çocuktum ne o evLiydi... Ne ben henüz istanbuL' a qeLmiştim.

Ben çocukken insanLarı severdim. Kimsenin Levis ı yoktu. Her ayakkabı spordu bana qöre. Kimse kimseye üstünLük tasLamazdı. Henüz 7 yaşındaydım benden serseri 2 çocuqa posta koyduqumda. BeLki beni döverLerdi ama kimin umrunda hemen kaynaştık oyunLar oynadık dedim ya kimse kimseye üstünLük tasLamazdı. Çünkü insanLarı kıramayacak kadar çocuktuk ve inat deqiL mi arkadaş her insanı severdik !

Ben çocukken beddua etmezdim. AqLardım kırıLırdım ama... MutLaka aqLatan kıran üzen insanLara uyurken bir ama yapıştırırdım ki... Beni üzdü ama beLki o da üzüLmüştür. Beni aqLattı ama beLki canı sıkkındı. Hep onLarı masum kıLacak bir amam vardı. HaLa dua ederim qeceLeri. İyi de oLsa kötü de beni sevse de sevmese de,herkes için. Ama şimdi onLarın masum amaLarLa kurtuLamayacakLarını biLerek dua ediyorum.

Ben çocukken qerçektim. RüyaLardım da hep uçardım. Yok öyLe Superman qibi deqiL. BöyLe koşardım her zıpLayışımda daha yükseqe çıkardım. Sonra hep uyanırdım. Şimdi uçmak bir yana... DeLicesine koşamıyorum. O zaman çocuktum enqeLLerim yoktu.

Ben çocukken yaLan söyLemezdim. Çünkü qerek yoktu. Bana qöre herkes masum herkes saftı. Yoksa saf oLan ben miydim. Sonra qeL zaman qit zaman... Doqru söyLedikçe kınandım... BaşLasın renqarenk yaLanLar... Aaa ben de izLedim o fiLmi, çok qüzeL kitaptı, en iyi arkadaşım sensin... Ben de seni seviyorum... Ardı arkası kesiLmeden akıveriyor artık paLavraLar. Bak haLa yaLan demeye diLim varmıyor...


Ben çocukken şu kadarcıktım. O kadarcık ama kocaman yüreqim vardı. Ben çocukken kocamandı kaLbim büyüdüm ne oLdu...

Hadi çocukLuqumu qeçtim... Yüreqimden ne istediniz

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder