Eller ne derse desin

Bu gönlüme söz geçmiyor

İster makam mevki getir

Bu gönlüme söz geçmiyor

Kalbim yaralı yüreğim dolu

Yok artık eski sevgi seli

Gözlerime gelmiyor uyku

Bu gönlüme söz geçmiyor

İster ağla ister çok üzül

İster güneş gibi üzerime süzül

dostun var ise ona ver bir gül

Bu gönlüme söz geçmiyor

Bazen deli olurum bazen zır deli

Eller ne bilsin içimdeki derdi

uyku tutumuyor can gideli

Bu gönlüme söz geçmiyor

Sakın kimseyi küçümseme

Onu senden küçük görme

Sende düşersin o hale

Bu gönlüme söz geçmiyor

İyilik yap hep cana yakın ol

Vardır onda kaarın açar sana yol

Güler yüzlü ol herkese bol bol

bu gönlüme söz geçmiyor

Anlamaz bu gönül laftan ve sözden

Derdim var ama ne gelir elden

Farkım yok sokaktaki deliden

Bu gönlüme söz geçmiyor

Düşsem keşke mecnun gibi çöllere

Çıksam keşke deleceğim dağlara

Söz geçmiyorsa ne yapayım gönüle

bu gönlüme söz geçmiyor

Yıldırımdan korkarım çünkü soy adım

Senin için düşsem yola duyulurmu namım

O zman gösterişe gircekse kalsın

Bu gönlüme söz geçmiyor

Korkmam ben beladan ve insandan

Öldürseler bile vazgeçemem bu sevdadan

Göz yaşımla yer değiştirdi kan

Bu gönlüme söz geçmiyor