Bu Blogda Ara

9 Nisan 2010 Cuma

Yüreğimin Kanadını Kırasım Geliyor

Ah! Benim yüreğim..
Vazgeç bu sevdadan.

Kaç kere umut sofrasına oturup her seferinde boynunu bükerek sessizce aç kalktın? Uslanmadın mı! Sen ne zaman bu konuda hayal kursan, gerçekler o hızla kaçtı senden. Umutsuz yaşamak nedir hala öğrenemedin! Ne kaldı ki hayal ediyorsun?

Dokunduğun yürek artık çok değişti kabul et. Gri ve ışıklı bir gecenin pencerene dolmasına izin verseydin aylar önce, görecektin aşkın seni nasıl da yaktığını.Güçlüyüm deme! Gücün bitti artık. O artık çok uzaklarda AŞK SÖZLERİ söylüyor ellere.

Her çalan telefonda büyüyüp - küçülme dayanamıyorum! Yok etmeyi bilmek gerek kendine gel: Öleceğim.Uyurken bile hızla çarpan hallerinden usandım artık.Kopup gidecekmişsin gibi geliyor benden.

Gözlerimle belirsiz bir biçimde bir araya gelişlerin de canımı sıkıyor. Olur olmadık zamanlarda ağıtlar yakmak hiç hoş değil..Gecenin kör vaktinde yangınını gevezelikle geçiştirmek için tüm enerjimi harcıyorum.ZORUM NE!!!

Tozu yerinden oynatmak başımıza bela açacak.Bizim aşk kalemiz yıkıldı.Kapat bu sayfayı; kanadını kırasım geliyor!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder