Yanına geldiğimde zehir olup dolaşsan damarlarımda. Durma sevdiğim imkansızlığına gömülmektense gülüşlerinin kurak toprakları olsun mezarim. Üşüdüm mü toprağın altında sarılırım avuç içlerine bir cocuğun annesinin göğsüne kıvrılması gibi. Susadım mı kirpiklerine uğrar kana kana içerim sevgini. Şimdi şehrimin tüm ışıklarını söndür ve şah damarıma sür kör bıçaklarını. Varlığının huzurunda sonlansın sen kokan kelimelerim. Bir yudum mutluluğun hazzında vur beni. Gözlerim gözlerinden başka yurt bilmesin. Dizlerim yüreğin gölgesinde toprağa sarılıp son kez gözlerinde gülümsesin Cennetin gölgelerine. Saçlarından örülmüş darağacındaki urganım olsun parmakların. Zehir olup dolaşsın damarlarımda keskin bakışların. Şimdi seni seviyorum diyen dilime kilit son kez vur ve şah damarımdan süzül içeriye. Zehrini sür hücrelerimin dudaklarına. Bal diye kana kana içsin damarlarım ölümün zehrini. Ne olur üzülme hicranım. Ölüm senin kollarından gelmeli. Çünkü; sen benim yüreğimin satırlarına örülmüş ölümsüzlüğümsün....

Günahlarına kefil olmuşken

Şah damarlarımdan süzül içeriye.

Zehrini bal diye içerim sen bende yaşarken.

Şehrimin tüm ışıklarını söndürüp

Acılarını kilitle üzerime.

Kurtlanmış sancıları giydirip bedenime

Ölümün ipini geçir gözlerime.

Ne olur sus ölüm meleğim

Dizlerine eğilsin yüreğim.

Senin ellerinden ölmenin ödülünü

Göğsümün sol yanına takayım.

Haydi zehir olup dolaş damarlarımda.

Azrail'in kollarına senin avuçlarından kanatlanayım