Korudum kolladım aşkı.

Kadrim kıymetim bilinmedi diye pes etmedim.

Sonuna kadar savaştım.

Var olduğunu sandığım "biz" i kurtarmak adına engin denizlerde kulaç attım.

Boş yere çırpındı yüreğim yok yere tuttu nefesini...

Benim susmayan kalemim seninse boş konuşan dilin en

mutsuzundan bir son yazmış bile bizim için.

Şimdi nokta koymak düşer bize...

Hadi! İndim ben sahneden... Çektim elimi ayağımı...

Noktayı sen koy perdeyi sen çek de yine alkışlasınlar seni...!