Üzerine siyah bir resim giymiş Taze bir tuvalin önündesin Paletinin gözlerinde ayrılık Fırça darbelerin kafiyeli 'Aşk Bitti' resmi çiziyorsun Resimde bir adam Omzunda bir küfe İçinde umutlar İçinde sevgiler Zifiri aydınlık değiller Hepsi karanlık Hepsi siyah Hepsi ayrılık Umutlara kara çalarken .../ Bu adam gibi yorgunum .../ Bu adam gibi bitik .../ Ağır geliyor bu yük .../ Altına siyah bir bitti yaz .../ Bitsin bu resim Diyorsun... Söylesene! Sevmek ne zamandır yük oldu Yük olsa da yerine taşırdım Uf demezdim bir kere Bak! Küfemde hala umut Küfemde hala sevgi Hepsi zifiri aydınlık Hepsi arzu Hepsi renkli Hepsi uçarı Bilirim Siyah biten aşkın modasıdır Keşkesi çıkmayan aşklar Lekesi çıkmayan kumaşlar Siyaha boyanır... Söylesene! Daha dün gökkuşağı bizdik Nereden çıktı bu karanlık Nereden çıktı bu siyah moda Hem moda çok güzel olsa Değişir miydi her altı ayda Modaya uymasak olmaz mıydı? Fırçan yerine kalbini uzatsan Akıl vereceğine sevgi versen Çizdiğin ebru sanatı olmaz mıydı? Mademki bittik Üzerime siyah bir şiir giyer Bitti yazarım resmine Kendi küfemi de boyarım siyaha Ama! 'Aşk Bitti' resmine döktüğüm Siyah gözyaşlarıma dokunma Gözyaşı da ayrılığın modasıdır Ağlamak ayrılığın yaşam tarzı Sevgiye de sanat kadar saygın varsa Rengi şeffaf olsa bile sende ağla Çizdiğin resme 'bitti' yazarken .../ Şimdi bende yorgunum .../ Şimdi bende bitik .../ Şimdi ağır geliyor ayrılık .../ Sende kalemimi elimden al .../ Altına siyah bir bitti yaz .../ Bitsin bu şiir
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder